Εmmortal GR

Δεν είμαι εδώ...

2012-01-03T10:07:00.003+02:00

Από το "Έμεινα εδώ" στο "Δεν είμαι εδώ"....
Έτσι γίνεται πάντα όσο κι αν το παλεύεις....
Έφυγες.... Έφυγα...
Δεν είσαι εδώ.... Δεν είμαι εδώ ούτε εγώ για σένα....
Πίστεψες αλλού, δίνεις αλλού, παίρνεις από αλλού.
Δεν αξίζει.....

Δε θέλω να ξέρω, δε θέλω να μάθω

που πάνε οι αγάπες, που πάνε οι καρδιές

αν ζούνε για πάντα ή αν πεθαίνουν μοναχές.................

SOLD OUT...

2011-12-21T01:21:00.005+02:00

Στάζω μελάνι ξανά στα λευκά σεντόνια της ψυχής μου.
Προσπαθώ να γεμίσω χρώμμα και ότι άλλο έχασα γυρεύοντας τον έρωτα μέσα σε άλλες ζωές.
Και αποφασίζω μόλις χτες να ερωτευτώ τη δική μου ζωή.
Τι έχει δηλαδή λιγότερα από όσα ονειρεύτηκα;

Γιατί πάντα η ευτυχία να έρχεται μέσα από έναν έρωτα;
Ψεύτικες ελπίδες σε λάθος γραμμές.
Κοκκινίζω λοιπόν τα πριν και τραβώ τη δική μου ευθεία, που αργά κατάλαβα ότι είναι η πιο σημαντική απ' όλες.
Η δική μου ευθεία.
Τα δικά μου θέλω.
Το πονεμένο εγώ μου...
Κοίτω τη θάλασσα και ακόμα και η φουρτούνα της μου δίνει ζωντάνια.
Είμαι εδώ.
Χαίρομαι, λυπάμαι, γελώ, κλαίω.
Υπάρχω....

Το άρωμα μιας λέξης

2011-11-28T21:11:00.003+02:00

Σε είδα μέσα σε μια γκρίζα παγωμένη λίμνη, να τριγυρνάς με τη βάρκα σου.Μου φάνηκες λυπημένος. Και είπα να κάνω την ψυχή μου νούφαρο, να ομορφαίνει τη λίμνη σου. Δε φαντάστηκα πόσο άγρια χτυπούσαν τα κουπιά σου.

Όταν έπρεπε να κόψω όλους τους άγριους θάμνους να ελευθερωθεί το τοπίο δεν το ’κανα. Λυπήθηκα τα φίδια, που δεν είχαν άλλες φωλιές για να κρυφτούν. Όταν έπρεπε να φυλάξω λίγο νερό για ώρα ανάγκης δεν το ‘κανα. Λυπήθηκα τ’ αδέσποτα που διψούσαν.

Τώρα….

Τώρα, πώς να φυτρώσουν οι βολβοί;

Πώς να ποτιστούν τα όνειρα;

Παρ’ όλα αυτά, δεν λέω πως δεν βρίσκω λύσεις. Πάντα υπάρχει ένα ξεχασμένο, άδειο κονσερβοκούτι στην ψυχή μου. Μου φτάνει για να φυτέψω ένα λουλούδι, εποχιακό.

Σημασία έχει ποια χέρια θα σ’ αγκαλιάσουν και θα κάνουν το δέρμα σου να δακρύσει. Ποιο στόμα θα τσακίσει το φλοιό του μυαλού σου και θα σε τινάξει χωρίς ανάσα… στ’ αστέρια.

Που βρίσκομαι ρωτάς;

Σε μια έρημο και περιφέρομαι άσκοπα.

Σε λίγο θα νυχτώσει και θα φοβάμαι.

Μου λείπει η σιγουριά της πάχνης στο τζάμι του δωματίου μου. Μου λείπει το κόκκινο σάλι μου. Μου λείπει η φλυαρία της ξεγνοιασιάς μου. Ο ζεστός καφές παρέα με τον φίλο μου.

Χάσαμε πολλά, γιατί δεν μάθαμε ποτέ να στήνουμε στην ψυχή μας αναχώματα.

Χάσαμε, γιατί δεν φορέσαμε στολές παραλλαγής.

Μα περισσότερα χάσαμε, γιατί μπερδέψαμε την αγάπη με την ανοχή…

Είσαι για ένα ταξίδι στ’ ανοιχτά; Είσαι για ένα ρίσκο;

Θέλω να υποσχεθείς πως δεν θα πάρεις μετεωρολογικό δελτίο. Πως δεν θα χεις μαζί σου προμήθειες και αποσκευές. Πως δεν θα γεμίσεις το πλεούμενο με σωσίβια. Θα δέσουμε την άγκυρά μας στα φτερά των γλάρων.

Σ’ όλη μου τη ζωή υποτίθεται ότι έψαχνα για ασφάλεια. Κάπου να ακουμπήσω. Κάπου να νοιώσω προστασία.

Ψεύδος!

Ψεύδος πλανερό.

Η αλήθεια είναι πως με παρέσερνε ένα άγριο κύμα. Μια μανία αυτοκαταστροφής. Σε μια έρημο βρίσκομαι. Και σε παρακαλώ μη με ρωτάς γιατί. Ξέρεις πως είμαι ανίκανη να δίνω εξηγήσεις. Όμως.. απ’ όλα περισσότερο θέλεις να μάθεις τι μου λείπει;

Το παραμύθι….

Το παραμύθι πως θα βρίσκαμε μια όαση μαζί!

Πόσο κλέφτες γίνονται οι άνθρωποι, όταν διεκδικούν μερτικό από την ψυχή σου. Πόσο ψεύτες, όταν σου ζητούν να γυρίσεις πίσω εκείνα που δεν σου έδωσαν ποτέ. Πόσο…., όταν νομίζουν ότι πίστεψες πως έρχονται μαζί σου, για να μοιραστούν ένα όνειρο.

Σκέφτομαι λοιπόν, τι διαφορά υπάρχει να ’σαι μέσα στους ανθρώπους ή μέσα στα θεριά;

Και λέω πως με τα θεριά είναι καλύτερα. Στο κάτω κάτω αυτά τα ξέρεις. Και φυλάγεσαι. Τους ανθρώπους όμως μέχρι να πάρεις είδηση τι θεριό έχεις δίπλα σου σε κατασπάραξε. Τους ανθρώπους εγώ τρέμω. Τους ομοίους μου. Αλίμονο απ’ αυτούς Χριστέ μου. Αλίμονο και τρισαλίμονο…

Φυσικά απ’ όλα λυπήθηκα που ξέχασα το χαμόγελο εκείνων που αγάπησα. Τα μεσημέρια που περπατούσαμε οι δύο μας ψάχνοντας για περάσματα….

Αν δεις λοιπόν την ψυχή μου με ματωμένα γόνατα να τρέχει κοντά σου, μην τρομάξεις… Δεν είναι τίποτα… Από το παιχνίδι είναι. Όλα τα απογεύματα της ζωής τα πέρασα παίζοντας κυνηγητό με τα όνειρά μου… Πετάξαμε τη ζωή μας… για ένα τίποτα… κι ύστερα θελήσαμε να την ξαναχτίσουμε απ’ την αρχή…

Με τι όμως;;;

Αφού η ψυχή μας δεν διαθέτει τα υλικά‼

Τι μπορεί να προσφέρει αλήθεια, ένα κίτρινο φύλλο που θέλησε να πάει κόντρα στο ρεύμα του ποταμού;

Και ρωτάω : Ποιος είναι ο δυνατός;;; Αυτός που γλιστράει, που γονατίζει, που γεμίζει λάσπες, που χώνεται στο θολό ποτάμι ως το λαιμό. Και μια στιγμή απλώνει τα παγωμένα χέρια του, κόβει κίτρινες μαργαρίτες και στολίζει τα μαλλιά του….

Πόσο κλέφτες γίνονται οι άνθρωποι, όταν διεκδικούν μερτικό από την ψυχή σου…

Πόσο ψεύτες, όταν σου ζητούν να γυρίσεις πίσω εκείνα που δεν σου έδωσαν ποτέ….

Κι όταν σε ρώτησα μια νύχτα, τι ‘μαι για σένα, σκέφτηκες λίγο και μ’ απάντησες αδιάφορα, χαζεύοντας μια πεταλούδα που είχε παγιδευτεί στο φως της λάμπας σου. «Τι είσαι, είπες;… Μια νύχτα στο τίποτα της ζωής μου».

Μην ψάξεις άδικα να με βρεις στους δρόμους που περπατήσαμε μαζί, τα ίχνη μου τα σκόρπισε η σκόνη της εγκατάλειψης…

Να θυμάσαι όμως...., κάθε φορά που θα πέφτει η βροχή πάνω στο τριαντάφυλλο θα σου στέλνω ένα φιλί να κρύβεις το όνειρό σου.

Δεν μιλούσαν.

Δεν είχαν να πουν λόγια αγάπης ούτε να δώσουν όρκους αφοσίωσης.

Δεν μιλούσαν.

Το πάθος μιλάει με την αφή.....

Περπατώ ολομόναχη στην πλαγιά των λύκων, σ’ ένα μονοπάτι που έχουν φυτρώσει στην άκρη του πολύχρωμα όνειρα. Πέρα από τα σύνορα της ψυχής μου. Πέρα από τα σύνορα της λογικής μου.

Στην κόψη της νύχτας….

Αποσπάσματα απο "Το άρωμα μιας λέξης" - Αλκυόνη Παπαδάκη

Na ksipnaw kai na mai mazi sou-E.Paparizou (Live)-Lyrics-

2011-08-28T11:55:00.000+03:00

Να ξυπνάω μαζί σου, να σ' αγκαλιάζω και να σε ερωτεύομαι από την αρχή ξανά.
Μέινε μαζί μου αν με νοιάζεσαι...

Λάφυρο..

2011-05-25T23:39:00.006+03:00

Προσυπογράφω μαζί σου και δίνω για λάφυρο μια χούφτα αστέρια και λίγη λάμψη να σου κάνουν συντροφιά.
Εκεί έξω που τα δελφίνια σε παρασέρνουν στο δικό τους παιχνίδι και παίζουν κρυφτό μαζί σου, θυμάσαι. Τι να μου πεις; Αειφανείς αστέρας στα όνειρά μου παραμένεις.....
Τρέχα, κρύψου, εξορμίσου... Έτσι θα σωθείς, έτσι θα ξεχάσεις.
Το διάλεξες, το θέλησες, το έκανες.

"Η δύναμή σου πέλαγος κι η θέλησή μου βράχος....."
...

Μακριά σου θα αντέξω να ζω...

2011-05-09T23:21:00.004+03:00

Αποφυγή... Κατα-φυγή....

Δεν μπόρεσα να σκεφτώ διαφορετικά, ούτε να πείσω τον εαυτό μου ότι θα είμαι καλύτερα υποβάλλοντας τον σε βασανιστήρια Κάποτε το έκανα, πλήγωνα μόνη μου εμένα για να έχω δικαιολογία όταν θα με πλήγωναν οι άλλοι λιγότερο. Τέλος όμως αυτά. Δεν το επιτρέπω πια.

Δεν πήγα στα πάτρια εδάφη μόνο και μόνο για να μην τον δω. Ούτε στιγμή δεν θα άντεχα να τον αντικρίσω Φοβήθηκα....
Φοβήθηκα μήπως θυμηθώ, μήπως σκιρτήσει ξανά η καρδιά.
Έστω και για αυτές τις δύο μέρες που πέρασα να πω τα χρόνια μου πολλά, η καρδιά με οδήγησε στο σπίτι. Στο άδειο παγκάκι που έβλεπα από το μπαλκόνι. Στο δρομάκι έξω από το σχολείο που με τις ώρες μου μιλούσε για τον Μικρό Πρίγκιπα, για τους αστερισμούς και τον έρωτα. Και σαν πέρασαν από μπροστά μου οι θυμίσεις, έκλαψα. Ένοιωσα το χάδι του, τον αέρα που φυσούσε όταν πολλά βράδια καθόμουν και τον κοιτούσα να κοιμάται. Τότε που παρακαλούσα τον Θεό να μην μου τον πάρει. Τότε που η ευτυχία ζούσε και φώλιαζε μέσα μου σαν γλυκιά μελωδία.

Σ' αγάπησα πολύ.... Πάρα πολύ.... Σίγουρα παραπάνω απ' ότι εσύ κατάλαβες, πίστεψες, είδες.
Έφυγα με κατεβασμένο το κεφάλι, τα φτερά σπασμένα και κόκκινα μάτια.
Δεν θα ξανάρθω. Ούτε καν στην πόλη. Δεν θέλω τίποτα, δεν έχω κάτι να με κρατά εδώ. Με πνίγει μόνο και μόνο που ίσως διασταυρωθώ μαζί του. Θα καταρρεύσω. Γιατί η αγάπη είναι πόλεμος αγάπη μου κι εσύ ενώ πολεμούσα τους άλλους για να σε προστατέψω έστριψες το μαχαίρι πάνω μου και με λάβωσες βαριά. Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα υποφέρω αλλά ναι... θέλω να έχω αισθήματα και συναισθήματα. Μνήμες και αναμνήσεις, ΜΑΖΙ ΣΟΥ. Δεν ξεχνώ, δεν μπορώ να ξεχάσω. Δεν θέλω να ξεχάσω. Και μπαίνοντας στο αμάξι ακούω να παίζει ένα παλιό τραγούδι.

Απίστευτο λέω. Δεν μπορεί τέτοια σύμπτωση.

Κι όμως αυτός ο στίχος ήταν όλη η αλήθεια που μπορώ να σου πω.

Θάλασσα

2011-04-12T21:27:00.003+03:00

Με ηρέμισες θάλασσα, μ' άφησες να σου μιλήσω και να βγάλω από πάνω μου κάθε τι κακό που μου συνέβη τον τελευταίο καιρό.

Με έπλυνες, με καθάρισες, με ταξίδεψες.
Έθαψα στον πάτο σου ότι είχα δικό του. Απαλλάχτηκα!
Δεν θέλω να θυμάμαι, δεν θέλω να ξέρω.
Γαλήνεψα ότι απέμεινε μέσα μου ανέγγιχτο, από τις δικές του παράλογες συμπεριφορές.
Είμαι καλά και χαμογελώ όπως είχα χρόνια να χαμογελάσω.
Δεν τον έχω ανάγκη πια.
Δεν μπορεί να μου κάνει κακό πλέον.
Είμαι δυνατή, είμαι αυτή που είχα ξεχάσει μαζί του να είμαι.
Είμαι ΕΓΩ.....

Ο φίλος μου Γιάννης με ταξίδεψε και τον ευχαριστώ και αυτό είναι το βίντεο από τη μέρα αυτη που πέταξα τα πάντα στη θάλασσα:

Το δικό μου μυστικό

2011-03-18T19:51:00.002+02:00

Το δικό μου μυστικό είσαι εσύ... κι ας μην είσαι μαζί μου!

Ψυχή μου...

2011-02-17T12:06:00.003+02:00

Δεκατρία κόκκινα τριαντάφυλλα και ένα αστέρι χάραξαν τρελή πορεία στον εγκέφαλό μου.
Ποιος μικρός πρίγκιπας κρύβεται πίσω από το πράσινο φύλλο που κρατώ στα χέρια μου;
Φανερώσου άυλη υπόσταση του εγώ μου.
Χωρίς να σε κοιτώ, χωρίς να σε αγγίζω πως μου ζητάς να σ' αγαπώ;
Έχω ανάγκη να είσαι κοντά μου. Μ' ακούς?
Αναζητώ τα μάτια σου. Μ' ακούς?
Φώναξα δυνατά στα κύμματα που έφερε η θάλλασα.
Ύψωσα το βλέμμα μου στον ουρανό και χαμογέλασα.
Ευχήθηκα όπου κι αν είσαι, ο ζεστός αέρας που φυσά στο πρόσωπό μου να γίνει ανάσα σου, το απρόσμενο χάδι που θα ταξιδέψει να σε βρει ακόμα κι αν δε σε ξέρει.
Η ψυχή είναι αθάνατη να το θυμάσαι, είτε πηγαίνει σε άλλο σώμα, είτε σε άλλη κατάσταση.
Κρατώ καλά κλεισμένα μέσα μου όλα τα φύλλα της καρδιάς περιμένοντάς σε.....

Το τελευταίο πέταλο....

2010-12-08T19:56:00.003+02:00

Τι χρώμα έχουν τα όνειρα δεν ξέρω... Τι χρώμα έχει η αγάπη; Ένα απέραντο ουράνιο τόξο.
Κρύβομαι καλα απ' όλους. Μα αν τον δείτε πείτε του πως το τελευταίο πέταλο το έχω κρυμμένο στην καρδιά μου.....

Κρύφτηκε το φεγγάρι.....

2010-06-02T22:58:00.004+03:00

Αστέρια ξεπρόβαλλαν και σήμερα, ήρθαν να φωτίσουν τη ματιά μου μέσα στο σκοτάδι. Τι όμορφος ο ουρανός, μυρίζει καλοκαίρι.... Κρύφτηκε το φεγγάρι και δεν φωτίζει πια το δρόμο μου. Δεν το ζητώ όμως γιατί ψάχνω μέσα στο άπειρο να βρω το αστέρι μου, αυτό που θα ανήκει σε μένα και θα είναι ολοδικό μου. Αυτό που θα αγαπώ για πάντα...........

{Γιατί ο άνθρωπος σε μια στιγμή όλα μπορεί να τα τελειώσει, μα τη δική μου την πληγή κανένας δεν θα νοιώσει......}

Πάντα ελεύθερη!!!

2010-05-28T23:14:00.004+03:00

Δεν μπορώ να μεταφέρω το είναι μου με τον λόγο.Η ψυχή δεν κλείνεται στο λόγο,μόνο για λίγο μέχρι να επιτελέσει μια αποστολή και μετά συνεχίζει στο άγνωστο...Κι όταν μια μέρα φύγω από'δω... δεν θα πάρω μαζί μου παρά λίγο βιολετί απ' το δειλινό και ένα άστρο από κάποιο παραμύθι... Και η αλήτισσα ψυχή μου θα το νιώθει έτσι όπως θα πετάει...Ελεύθερη!!!

{Γιατί θέλησες να μου στερήσεις την ελευθερία να σκέφτομαι, να ζητώ, να αγαπώ ;;}

Ξεπέρασα μαζί σου τη ζωή.....

2010-05-28T23:00:00.003+03:00

Πικρή που 'ναι στο στόμα μου η μέρα
κι ύστερα ετσι όπως περπατώ
να ρίξω σαν τσιγάρο στον αγέρα
όσες συνήθειες σου κακές κρατώ

Κάθε μέρα σ' αγαπούσα πιο πολύ
κάθε μέρα μ' αγαπούσες και πιο λίγο
μας χωρίζανε δυο κόσμοι μακρινοί
γι' αυτό πήρα την απόφαση να φύγω

Ξεπέρασα μαζί σου τη ζωή μου
κοντά σου προσπαθούσα να σταθώ
κουρέλι Θεέ μου κόντευα να γίνω
κι ακόμα πιο πολύ να σε ζητώ

Κάθε μέρα σ' αγαπούσα πιο πολύ
κάθε μέρα μ' αγαπούσες και πιο λίγο
μας χωρίζανε δυο κόσμοι μακρινοί
γι' αυτό πήρα την απόφαση να φύγω
γι' αυτό πήρα την απόφαση να φύγω..........

Δεν ήθελε να σωθεί....

2010-05-26T20:48:00.004+03:00

Σε ανακάλυψα θαμμένο σε κάτι σκουπίδια και σε μάζεψα να μην ξεραθείς... Νόμιζα ότι η γλύκα της μυρωδιά σου και η λίγη πρασινάδα στο κέντρο σου ήταν αρκετά για να σε αναστήσω.... Σε πότισα, σε σκάλισα, σου έδωσα να φας από μένα και σου μιλούσα ώρες ατελείωτες για να ζωντανέψεις με την πνοή μου!!! Με τον καιρό έβγαλες φυλλαράκια, άρχισες να νοιώθεις καλύτερα και να αναπνέεις όλο και πιο πολύ από τον αέρα που φυσούσα κάθε μέρα στερώντας από μένα, μόνο και μόνο να σε δω να μεγαλώνεις. Έγινες θεριό... Η υπερηφάνεια μέσα μου αλόγιστη. Ώσπου με κύκλωσες και για ευχαριστώ με έπνιξες με τα κλαδιά σου. Δεν έβγαλες λουλούδια. Δεν ξαναμύρισες. Με σκότωσες που σε έσωσα!

Παλεύω να με βρω

2010-01-09T16:00:00.005+02:00

Παλεύω να σηκωθώ, να ξυπνήσω, να χαρώ. Το φως που μπήκε δεν είναι αρκετό να ανοίξει τα μάτια μου. Θέλω να πετάξω, όπως κάνουν οι αετοί. Ίσως γι' αυτό μου αρέσει να τους βλέπω, τους ζηλεύω. Ξέρω τι είναι σωστό και τι όχι, αλλά θέλω να στεναχωρεθώ. Θέλω να έχω αισθήματα και συναισθήματα. Να καταρρέω, να πετάω.. Να πέφτω, να σηκώνομαι. Ποτέ δεν υπήρξα ξανά έτσι. Μελαγχολικές τάσεις είπε η γιατρός. Τι άλλο μπορεί να συμβεί στη ζωή μου; Το μόνο που δεν έχει φανεί ακόμα είναι ο προάγγελος του θανάτου. Μου αρέσει η ζωή όμως και δεν θέλω να ξέρω τίποτα άλλο πέρα από αυτό. Μου αρέσει να ζω με τον δικό μου τρόπο, με τις δικές μου αυθεντικές αγάπες. Μέσα απο την μοναξιά και την πλήρη ησυχία που τις περισσότερες φορές μου σπάει τα νεύρα, ψάχνω να με βρω. Ψάχνω να βρω αυτό που άφησα πίσω μου... Εμένα!

βρίσκω [vrísko] -ομαι Ρ αόρ. βρήκα και (λαϊκότρ.) ήβρα, προστ. βρες, απαρέμφ. βρει, παθ. αόρ. βρέθηκα, απαρέμφ. βρεθεί : ανακαλύπτω κτ. που ήταν χαμένο, εξαφανισμένο ή κπ. που χάθηκε, που εξαφανίστηκε.

Από "Η πύλη για την ελληνική γλώσσα"

Το κύμα απόμεινε μόνο..

2010-01-03T14:03:00.003+02:00

Είναι κάτι στιγμές που το παρελθόν ανταμώνει το παρόν και όλα γίνονται μαύρα με μικρή απόχρωση του κόκκινου. Καταλαβαίνεις τι έχασες, τι μοίρασες, τι άφησες. Κοιτάς από το παράθυρο τον ήλιο που λάμπει έξω και μαλώνεις με σένα που δεν είσαι έξω να χαρείς τη ζωή. Και όλα αυτά για το τίποτα, για μια σταγόνα ευτυχίας που δεν κατάφερες ποτέ να κρατήσεις. Ποιά λάμψη όμως θα διώξει τη λύπη; Αυτή που μένει χρόνια μέσα σου και θρονιάζεται χωρίς να σε ρωτήσει; Άλλος ένας χρόνος με υποδέχθηκε με τον κόμπο στο λαιμό, με τα δάκρυα στα μάτια, με κουρασμένους λυγμούς. Το κύμα απόμεινε μόνο...

Το τρένο των σκέψεων...

2009-12-28T13:05:00.005+02:00

Δεν κουράστηκα να περιμένω, κουράστηκα να επιθυμώ, να θέλω. Και αυτά τα θέλω να μην είναι αρκετά στις καρδιές των ανθρώπων. Πλημμυρίζω από αγάπη και δεν υπάρχει διέξοδος. Βρείτε μου κάτι, κάποιον που τελικά να θέλει αγάπη. Να είναι έτοιμος να δεχτεί την αγάπη. Δεν θέλω ανταλλάγματα, θέλω να με αφήσουν να τους δώσω την αγάπη μου. Πόσους ακούμε καθημερινά να λένε ότι δεν υπάρχει κανένας να τους αγαπήσει πραγματικά, ότι δεν έχουν αγνή την αγάπη δίπλα τους; Έρχεται ο καιρός όμως που το τρένο σφυρίζει και εσύ δεν παίρνεις χαμπάρι ότι έφτασε... και το αφήνεις να φύγει, γιατί δεν κατάλαβες. Απλά δεν κατάλαβες! Και το τρένο των σκέψεων συνεχίζει......

[photo found in deviantart]

Ζωγράφιζα αγγέλους..

2009-11-18T16:46:00.004+02:00

Χρόνια τώρα ζωγραφίζω αγγέλους με φτερά, να πετούν γύρω μου. Φοβάμαι και γι' αυτό έχω την ανάγκη τους. Από παιδάκι, φαντάζομαι ότι υπάρχουν...
Με ποιο τρόπο διώχνουμε το φόβο που κουβαλάμε μέσα μας; Κάθε εμπιστοσύνη που μπορεί να έδειξα σε ανθρώπους, αργά ή γρήγορα το μετάνιωσα. Άλλες φορές με μικρές γρατζουνιές κι άλλες με πληγές θεόρατες. Τελευταία αυτή στο πόδι, που καλά κάνει και μένει εκεί, για να μου θυμίζει αυτά που άφησα πίσω μου πριν καιρό. Φαύλος κύκλος η ζωή. Γυρίζει όπως τα φτερά ενός ανεμόμυλου, δίνοντάς σου ορμή να συνεχίσεις αλλά όταν ο αέρας κοπιάσει σταματάς. Φοβηθήκατε ποτέ μήπως ο αέρας σταματήσει;; Δυσκολέυομαι ν' αναπνεύσω... Φοβάμαι μήπως σταματήσω ν' αναπνέω!

[σ'αυτό τον κόσμο που μόνη μου ζω, δεν υπάρχουν κανόνες μα μόνο εξαιρέσεις....]

{ευχαριστώ την eleftheripsixi για το βίντεο}

Το άπειρο και το μηδέν

2009-11-04T18:46:00.003+02:00

Τα μάτια μου ταξιδέυουν στα νερά σου
αντανακλούν μες τη ζεστή καρδιά σου.
Πράσινο, γαλάζιο, κόκκινο, χρυσό,
απλώθηκαν μπροστά σου...

Στέκομαι ψηλά και αγναντέυω
του Ιονίου τα νερά χαζεύω
κάθομαι στην πέτρα, ακουμπώ...
σαν τη ψυχή σου ψάχνω να βρω.

Μιλάς, μιλώ...
Ο αέρας και η θάλασσα μαζί,
στήνουν χορό

Ηχούν στ' αυτιά μου μουσικές,
γλυκές χάλκινες χορδές.
Βιολιά, κιθάρες μαγικές..
μα χάνονται κι αυτές.

Μην μου νυχτώνεις Κυριακή
το όνειρό μου αφήνω εκεί...
στου χαμένου ήλιου το τερέν,
το άπειρο να χορεύει ταγκό με το μηδέν!

Μια Κυριακή στο Ζάντε

Χόρεψε μαζί μου

2009-10-29T19:11:00.011+02:00

Όλα όσα με αηδιάζουν κατέκλυσαν τη ζωή μου. Ένοιωσα ζήλεια, θυμό, απέχθεια. Θύμωσα τόσο με τον ευατό μου που ξεσπούσα σε ότι καλό και αν παρουσιαζόταν. Θύμωσα ναι... με μένα. Αυτά που καμιά φορά λες ότι εγώ δεν πρόκειται να τα αφησω να συμβούν, τα ζεις τόσο έντονα. Πρέπει όμως να τα αφήσεις. Έχασα τον ευατό μου. Αφέθηκα και παραφέρθηκα. Δυο αντίθετες κατευθύνσεις. Βορράς, Νότος.
Στέκομαι στο μπαλκόνι μου και βλέπω απένταντι ένα μοναχικό παγκάκι να μου γνέφει. Τι όμορφα που θα είναι εκεί κάτω, σκέφτομαι. Θά θελα να καθήσω σ'αυτό, έχοντας πίσω μου το δεντράκι που καταβάλει να δώσει λίγη σκιά. Ο ήλιος ζεσταίνει το πρόσωπό μου. Κοιτώ απο την άλλη πλευρά και βλέπω τα βουνά να δεσπόζουν αγέρωχα στον μακρινό ορίζοντα.
Τίποτα δεν μπορεί να μου στερήσει τη γλύκα των σκέψεων, την ομορφιά των γραμμών και τα χρώματα του ουρανού. Διώχνω μακριά τη μουντάδα των ανθρώπων. Ενα μικρό χαμόγελο ξεπηδά αναπάντεχα. Νότες και στοίχους φτιάχνω πάλι. Αυτή τη φορά θα είναι ταγκό. Το τελευταίο ταγκό πρίν το αντίο.
Σ' αυτό τον χορό η αύρα του έρωτα συναντά τις αναμνήσεις. Το σώμα θα μιλήσει....
Πόσος πολύς έρωτας μπορεί να βγει απο έναν χορό; Κι όμως μπορεί. Σκορπάω αυτόν τον έρωτα στο ζεστό αεράκι και το στέλνω να τυλίξει το δικό σου σώμα. Χόρεψε μαζί μου!

Θέλει δύο...

2009-10-28T18:16:00.003+02:00

Πάντα η αγάπη θέλει δύο,
δυο να γελούν στο ίδιο αστείο
δυο να ζεσταίνουνε το κρύο
δυο να μοιράζονται αμαρτία και θεό.

και η αυθεντική εκτέλεση............

Σ' εχω και σε χάνω? Ισως δεν σε είχα ποτέ...

2009-10-28T17:20:00.004+02:00

Όσα δεν μπόρεσα να πω με λόγια, τα γράφω σε τραγούδια.
Είναι και αυτός ένας τρόπος να πεις τα λόγια της καρδιάς.....

Σύζευξη

2009-10-17T00:10:00.005+03:00

  
Δεν βρήκα τον χρόνο να γράψω αρκετά τον τελευταίο καιρό. Τα γεγονότα ακολουθούσαν το ένα μετά το άλλο. Που ευκαιρία να συγκεντρωθώ σε μένα; Ανασυντάσσομαι λοιπόν, ανασυγκροτώ και επανέρχομαι στα μέσα μου κοιτώντας από ψηλά τα αποκαΐδια. Τι κατάλαβα μετά από τόσο καιρό; Άργησα μάλλον αλλά τουλάχιστον το κατάλαβα. Δεν υπάρχει άλλος εκτός από το ίδιο μας τον εαυτό που ξέρει πάντα την αλήθεια. Η αλήθεια που είναι δική μας, ακόμα και αν αυτή είναι μέσα από τη ζωή άλλων.. Δεν έχω το ψέμα μέσα μου, μ' αρέσει να είμαι ευθύς ακόμα και αν αυτό καμία φορά μπορεί να πληγώσει. Καλύτερα να πληγώσει η αλήθεια, παρά ένα ψέμα και μετά άλλο ένα ψέμα... και μετά άλλο ένα.

Κάπως έτσι φαντάζομαι την αγάπη. Να είναι η προσωποποίηση της αλήθειας. Η απόλυτη σύζευξη δύο ανθρώπων.

Ξέρω ότι στις μέρες μας είναι δύσκολη έως και ακατόρθωτη αυτή η σύνδεση, όμως ελπίζω. Όσο ζω ελπίζω και όσο ελπίζω απελπίζομαι. Σαθρότητα, ψεύτικα βλέμματα, χαμόγελα κάτω από μάσκες, πισώπλατα μαχαιρώματα. Αγριεύομαι, φοβάμαι και κλείνω τα φτερά μου τόσο σφιχτά που καμιά φορά δεν μπορώ να αναπνεύσω. Δεν πείραξα κανέναν, δεν φθόνησα κανέναν, δεν φορτώθηκα ποτέ σε κανέναν. Παρόλ' αυτά όμως μιλάνε πίσω μου.... Άστους να μιλάνε.

Λίγους μήνες πριν άπλωσα το χέρι να αγγίξω τη σύζευξη. H αναγκαστική σύζευξη χρονεξαρτημένων ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων και οι ενδιαφέρουσες συνέπειές της με κάναν να μάθω ότι τίποτα σ' αυτή τη ζωή δεν είναι τυχαίο.

........

Δεν θα μπορούσα να μην ανεβάσω το τραγούδι που μου έστειλε η φίλη μου Άννα για να μου θυμίσει τη διάζευξη....

Can you feel my heart???

2009-09-29T15:30:00.004+03:00

Η ζωή είναι λίγη. Οι μέρες κυλούν και φεύγουν σαν τις σταγόνες μιας ξαφνικής μπόρας. Ένα μελαγχολικό δειλινό σε πήρε μακριά μου.
Μου χάρισες χαμόγελα και μου είπες μάθε με να σ' αγαπώ και αγάπαμε και εσύ.

Θυμάμαι που μου χάρισες μια μέρα την καρδιά σου
και μου είπες φύλαξέτην μαζί με την δικιά σου.
Την πήρα και τη φύλαξα με δάκρυ και με πόνο
και μου πες πως ο Θάνατος θα μας χωρίσει μόνο.
Τώρα με τρόπο οδυνηρό μου τη γυρεύεις πίσω,
μα οι καρδιές γίνανε μια και πως να τις χωρίσω;;;
Αν όμως το επιθυμείς πάρε μαχαίρι και έλα ξεχώρισέτην με το δικό σου χέρι,
και όταν θα δεις στις φλεβες μου το αίμα να μαυρίσει,
το κοφτερό μαχαίρι σου εκεί θα σταματήσει.
Τότε θ' ακούσεις μια φωνή να βγαίνει απο το στόμα:
"Με πλήγωσες αγάπη μου μα σ' αγαπώ ακόμα"....

Γι' αυτό μην μου ζητάς να πω αντίο,
δεν λέμε αντίο σ' αυτούς που αγαπάμε...
Θα σε θυμάμαι......

Άκου τη σκέψη μου....

2009-08-23T22:09:00.000+03:00

Αυτή είναι η αλήθεια μου,
και υπάρχει μόνο
γιατί τη μοιράστηκα κάποτε μαζί σου...........

Ασ' τα πράγματα να γίνουν από μόνα τους

2009-08-04T20:00:00.003+03:00

Θα ακολουθήσω τη συμβουλή του και θα αφήσω τα πράγματα να ρθούνε μόνα τους. Αν είναι να μας αγαπούν θα μας το φωνάξουν, θα βρούν τρόπο να το καταλάβουμε. Χαμογελώ και είμαι καλά με αυτά που έχω και είχα στη ζωή μου. Αναπνέω, αγαπώ και παλέυω.. άρα ΖΩ!
Ας είναι το ταξίδι σου αυτό στρωμένο με ροδοπέταλα. Έλεγα "Όχι" και εννούσα "Ναι", το ίδιο δεν κάνουμε όλοι μας; Κοιτάω ψηλά και εναποθέτω στα χέρια του Θεού τη μοίρα μου. Θα μου δείξει το δρόμο και αν είναι γραφτό να είναι άδειος τότε αυτός είναι ο δικός μου δρόμος. Σου χαμογελώ γιατί έζησα...

Άσε με να σου μιλώ για την αγάπη μου....

2009-06-25T23:39:00.003+03:00

Άσε με να σου μιλήσω για την αγάπη μου

τώρα που το νιώθω ότι σ' αγαπώ

πιο βαθιά από ότι σ' αγαπούσα χθες,

μα ίσως και πιο λίγο από ότι θα σ' αγαπώ αύριο.

Θα 'ναι σαν να σου μιλά το κορμί μου,

με τα πέντε πρόσωπα της ποίησης

και το αίμα να καίει κάτω από το δέρμα.

Όσοι πολύ αγάπησαν ξέρουν πως χάνονται σε δρόμους που καίνε .

Σε διάφανο φως το βλέμμα τρέχει, ξεφτίζει, σπάζει κι η νύχτα πετάει χωρίς κανείς να αθωώνει την βροχή.

Έτοιμα τα σύννεφα απόψε να στάξουν στο έδαφος για μια ακόμα φορά.

Φτερά έβγαλα στην πλάτη και πετάω πιο μακριά από ποτέ.

Ο νους μου ταξιδεύει λίγα χιλιόμετρα - όχι πολλά- ψάχνοντας να σε βρει.

Στο πρόσωπό μου η αφή των δακτύλων σου περιπλανιέται, κάνοντας κύκλους.

Γνώριμη μυρωδιά, γνώριμη κίνηση, ερωτική κατάσταση.

Σα να είσαι εδώ....

Είσαι εδώ…. δίπλα μου...

Ξύπνησα και η θολούρα έφυγε.

Λείπεις.

Listen "Madredeus O pastor"

Το χάδι της μάνας

2009-06-09T21:36:00.004+03:00

Δεν θυμάμαι πότε κούρνιασα τελευταία φορά στην αγκαλιά της μαμάς. Ήθελα να ξεχάσω τα πάντα και να αισθανθώ το χάδι της, όπως όταν ήμουν παιδί. Να μην φοβάμαι τίποτα... Έκλαψα στην αγκαλιά της και η αφή των χεριών της στο πρόσωπο μου έκλεινε μία-μία τις πληγές. Αυτή η αγάπη της χωρίς ανταλλαγή, χωρίς αρχή και τέλος. Δεν μπορούσα να μιλήσω αλλά κατάλαβε.. και η σιωπή της είπε τόσα πολλά....

Οι άντρες περνούν, μαμά...
Πώς θα'θελα να φέρω κάποιον
λίγο πιο κοντά.
Μ'αυτοί περνούν, μαμά..
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά

Η μπαλάντα του νερού της θάλασσας

2009-06-03T17:09:00.002+03:00

Το κλίμα αλλάζει. Οι πάγοι στους πόλους λιώνουν.
Οι επιστήμονες και οι κυβερνήσεις παγκοσμίως συμφωνούν: οι κλιματικές αλλαγές έχουν προκληθεί από ανθρώπινες δραστηριότητες και οι επιπτώσεις τους θα είναι καταστροφικές. Επιστημονικές μελέτες προειδοποιούν ότι αν συνεχιστεί η συσσώρευση αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε συνεχιζόμενη αύξηση της μέσης θερμοκρασίας και άνοδο της στάθμης της θάλασσας, συχνότερα και εντονότερα ακραία καιρικά φαινόμενα, ξηρασίες, πλημμύρες, επανεμφάνιση ασθενειών, καταστροφές καλλιεργειών και οικοσυστημάτων, καθώς και απώλειες ανθρώπινων ζωών.
Οι εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν ήδη.
Ο συνδυασμός ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (όπως αιολική, ηλιακή, γεωθερμία) με την εξοικονόμηση ενέργειας προσφέρουν τη μόνη ασφαλή διέξοδο. Πέρα απο τις κυβερνήσεις και τις εταιρίες όμως, ο καθένας μας μπορεί να συμβάλει ενεργά στην αποτροπή των κλιματιστικών αλλαγών και τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου με κάποιες απλές ενέργειες. Αν μην χάνουμε χρόνο λοιπόν...
Greenpeace

Το μηδέν

2009-05-22T15:34:00.009+03:00

Περπατώ έχοντας αγκαλιά το μηδέν. Χορεύω ταγκό με το άπειρο στο ηλιοβασίλεμα της μέρας. Αγρίμι που βγήκε από το χρυσό του κλουβί. Η θάλασσα καταγάλανη μπροστά μου.. τόσο ήρεμη…. Σαστίζω ακούγοντας τον αγέρα να μου ψιθυρίζει στο αυτί λόγια αγάπης. Μου χαϊδεύει το λαιμό και μ’ αφήνει αποτυπώματα αλμύρας. Είσαι εσύ, γνώριμη φωνή… Η ανάμνησή σου, η φωνή σου έγιναν ένα με τη μορφή που βλέπω να καθρεφτίζεται στα νερά.. Δεν είναι δυνατόν… Συνεχίζεις να παραμιλάς και εγώ σ’ ακούω. Βάζω τα κλάματα και εγώ δεν ξέρω για πόση ώρα. Σε παρακαλώ να σωπάσεις… αλλά εσύ εκεί, συνεχίζεις να μιλάς, να μ’ αγγίζεις και να ζητάς το χάδι μου. Όταν τελικά καταφέρνω να απλώσω το χέρι, η Νύχτα σε είχε πάρει και έβλεπα που γινόσουν αστέρι… Φώναζα μη φεύγεις, μην μ’ αφήνεις.. έλαμπες… Πονούσαν τα μάτια μου αλλά δεν τα έκλεισα ούτε στιγμή για να μην σε χάσω.. Να κρατήσω την εικόνα σου όταν χαμογελούσες στραποβολώντας στα καταγάλανα νερά. Ο Vega φάνηκε χτες βράδυ και μου πήρε ότι αγάπησα πιο πολύ. Μου ‘μειναν τα αποξηραμένα τριαντάφυλλα πίσω από το γυαλί… να μου θυμίζουν τις ώρες που μ’ αγάπησες! Η οργή μου σήκωσε φουρτούνα….Αρχίζω να τραγουδώ, να χοροπηδώ και να θυμάμαι την οδηγησή σου στο δρόμο στο άκουσμα του. Ξορκίζω τα πάντα και καταφέρνω να κλάψω και να χαμογελάσω μαζί.... Τραγουδώ....

Chiquitita, tell me the truth
I'm a shoulder you can cry on
Your best friend, I'm the one you must rely on
You were always sure of yourself
Now I see you've broken a feather
I hope we can patch it up together

............

Youll be dancing once again and the pain will end
You will have no time for grieving
Chiquitita, you and I cry
But the sun is still in the sky and shining above you
Let me hear you sing once more like you did before

So the walls came tumbling down
And your love's a blown out candle
All is gone and it seems too hard to handle
Chiquitita, tell me the truth
There is no way you can deny it
I see that you're oh so sad, so quiet

Chiquitita, you and I know
How the heartaches come and they go and the scars they're leaving
You'll be dancing once again and the pain will end......
Ξημέρωσε και ο ήλιος καίει...

Σ' αγαπώ να προσέχεις...

2009-05-13T18:39:00.003+03:00

Και φοβάμαι μην φύγεις
μα άλλο δρόμο δεν έχεις
και σου γράφω στο τζάμι
σ' αγαπώ να προσέχεις....

Λιμνάζοντα νερά

2009-04-15T12:21:00.003+03:00

Λίμνη ατάραχη τα όνειρά μου, η ζωή μου... αντάριασαν με μια σταγόνα.

Στάλαξες την ψυχή μου κι ορθώθηκε κύμα, ξεσήκωσε από τα βάθη της χαμένους θυσαυρούς, άφρισε το νερό, φωτίστηκε το χώμα... βαρκούλες κουνήθηκαν που ήτανε χρόνια δεμένες, σπάσαν σκοινιά, ξεχύθηκαν σε ξέφρενο ταξίδι.
Ταξίδι είναι, μάτια μου, η αγάπη... ταξίδι χωρίς πυξίδα.
Την ομορφιά του απρόσμενου ζητάς.
Πέφτεις σε κατακλυσμό κι εκεί που πνίγεσαι ξυπνάς κάτω απ' τα αστέρια.
Λάθος δεν κάνει η καρδιά... σε ξαστεριά βγάζει.

Σιωπώ....

2009-04-10T12:41:00.007+03:00

Αποφάσισα να σιωπήσω όσο χρειαστεί μέχρι η καρδιά μου να αποφασίσει αν πενθά ή όχι. Τα τελευταία δύο χρόνια πενθούσα μια αγάπη που τελείωσε άδοξα.. Πόνεσα τόσο πολύ που νόμιζα ότι είχα στερέψει από έρωτα. Γυρνούσα στο μυαλό μου τα ίδια και τα ίδια. Σε κάθε ευκαιρία αμφισβητούσα όποιον με πλησίαζε για τις προθέσεις του. Έπαψα να πιστεύω….

Έφυγα από ένα γάμο γιατί χωρίς να το καταλάβω έγινα το τρίτο πρόσωπο. Θεώρησα τελειωμένη υπόθεση του να παλέψω αφού και εγώ δεν αγαπούσα πλέον. Μόνο που θύμωσα με τον εαυτό μου και ότι άλλο υπήρχε γύρω μου. Έκλεισα τα φτερά μου και θωρακίστηκα. Δύο χρόνια πέρασαν από τότε… Πριν μήνες αντίκρισα ξανά τον έρωτα κατάματα. Δεν ήθελα να παραδεχτώ τα αισθήματά μου. Αντιδρούσα πολεμώντας το τίποτα. Ο άνθρωπός μου όμως πολεμούσε και αυτός εμένα. Τα μάτια ξέρετε ζεσταίνουν τις καρδιές και η σπίθα γίνεται φλόγα.. Η φλόγα θεόρατη φωτιά. Κάπως έτσι μπήκα στον κύκλο και άρχισα να χορεύω συνθηματικά. Η καρδιά ξαναχτυπούσε στους ερωτικούς ρυθμούς και το μυαλό άλλαξε πορεία. Η ειλικρίνεια, η αλήθεια και η καλή πρόθεση με επανέφερε σε αυτό που είχα ξεχάσει να είμαι. Η τρυφερή και αγαπησιάρα ψυχή που δίνει απλόχερα. Ο χαμογελαστός άνθρωπος με τη δύναμη να διαχέεται άπλετα. Μόνο που για να είμαι όλα αυτά χρειάζεται και ο κατάλληλος άνθρωπος και οι κατάλληλοι «φίλοι».. Και εγώ δεν άφηνα κανέναν δίπλα μου.

Πέρασαν μέρες που σιωπώ και άρχισα να δίνω. Έρωτας λέω…

Τώρα καταλαβαίνω πως είναι ο δυνατός, ο έντονος έρωτας. Φοβήθηκα…

Πήγα να τρέξω και με κράτησε τόσο δυνατά που έκανα σημάδια.. Δεν ήθελα να ξαναπεράσω τα ίδια. Τίποτα όμως δεν είναι ίδιο.

Η άνοιξη έφερε και καλοκαίρι στην καρδιά μου..

Ξεδιπλώνω το είναι μου και ο χυμός του έρωτά μου κυλά στο κορμί.

Ερωτεύομαι…..

Κράτα με…..

[photo found in deviantart]

Τι κι αν είσαι σε μια άλλη αγκαλιά;

2009-03-22T21:28:00.009+02:00

Ό έρωτας είναι ένα ατελείωτο τραγούδι που αρχίζει,
παίζει και ξαναπαίζει χωρίς να τελειώνει ποτέ.
Μήνες τώρα ψιθυρίζω στίχους
μήπως αγγίξω την καρδιά σου,
μήπως πιστέψω σε σένα.
Όταν το τραγούδι αυτό ξεφύτρωσε μέσα μου,
ήσουν σε μια άλλη αγκαλιά...
Κοιτούσες και ερωτευόσουν άλλα μάτια
εκτός απο τα δικά μου.
Άγγιζες άλλο κορμί...

Λιώνω....{-[πονάω]-}
με μια γλυκιά ματιά σου μόνο,
ο παράδεισος η γη {-[και η κόλαση μαζί]-}
ελά μην λυπάσαι μόνο γέλα,
να ακούσω μουσική...

Πάντα εδώ θα μένω να σε περιμένω
τι κι αν είσαι σε μια άλλη αγκαλιά
μόνο η χαρά σου
φίλη στην καρδιά σου
θα 'ναι της ζωής μου ελπίδα τώρα πια....

Πόσο να περιμένεις
και να υποβάλλεις τον εαυτό σου σε ατελείωτο ταξίδι;;
για ποιές θυσίες μου μιλάς;;;
όταν εσύ ο ίδιος με προδίδεις καθημερινά;
τα όρια είναι κοντά..
αλήθειες και ψέματα, καλό και κακό γίναν ένα
χωρίς να μπορώ να ξεχωρίσω τι είναι σωστό και τί λάθος.

Θεέ μου δώσμου δύναμη ν' αντέξω και φώτιση να παλέψω...

Ερωτευμένη - Λάκης Φουρουκλάς

2009-03-13T16:10:00.003+02:00

Είναι ερωτευμένη! Τρελά, αφόρητα ερωτευμένη. Δεν πίστευε ότι θα μπορούσε κάποτε να της συμβεί αυτό. Όχι. Ποτέ των ποτών. Τι έκφραση κι αυτή! Αλλά, εντάξει, τώρα πια όλα επιτρέπονται -ακόμη και τα ποτά των ποτών- τώρα που η ζωή της γέμισε φως, χαρά, αισιοδοξία, μα πάνω απ’ όλα ομορφιά. Μοναδική, ονειρική ομορφιά.
«Κανείς δε σε αγαπά γι’ αυτό που είσαι,» της είπε κάποτε ένας παλιός εραστής, αλλά αυτή, η κουτή, δεν τον πίστεψε. Κι έτσι συνέχισε να είναι ο εαυτός της. Συνέχισε να είναι για χρόνια και χρόνια ο ίδιος ατσούμπαλος, ανίδεος, αντικοινωνικός εαυτός. Και συνέχισε να κάνει τα ίδια λάθη -να πιστεύει δηλαδή η δόλια, ότι η ψυχή μετρά πιότερο απ’ την εικόνα, ότι η καλή καρδιά είναι πιο σημαντική από μια σέξι εμφάνιση. Και κάποτε έφτασε στα όριά της, η μοναξιά έκανε ματ, ματώνοντάς την. Και κάποτε είπε, ως εδώ και μη παρέκει. Και κάποτε μούντζωσε τη μούρη της στον καθρέφτη και δήλωσε, θα σε αλλάξω, θα σε κάνω μια θεά...... Τη συνέχεια θα τη βρείτε στο blog του Λάκη Φουρουκλά....

Πόσο ίδια αισθάνομαι με την ηρωίδα του.. Ότι και να γράψει, όπως και να το περιγράψει είναι όμορφο και αξίζει...

Sleep under the moon... My moon is you...

2009-03-11T11:34:00.007+02:00

Πόση μοναξιά μπορεί να κρύβουμε μέσα μας.. Άπειρες φορές περπατώντας στο δρόμο είδα ζευγάρια να αγκαλιάζονται και ηλικιωμένοι να είναι πιασμένοι χέρι-χέρι. Τους ζήλεψα και τους θαύμασα παράλληλα. Και εκεί μέσα στο κρύο δωμάτιο, κοιτώντας το ταβάνι είδα το πρόσωπό σου να μου χαμογελά. Σου χαμογέλασα και εγώ! Μου έλειψες, μου λείπεις.. Μέσα στις λίγες ώρες που δεν είσαι εδώ η απουσία είναι αιώνας. Σου μιλώ και ψιθυρίζοντάς σου σε ρωτάω που είσαι και μ' άφησες μόνη; Σε ψάχνω μέσα μου, μόνο εκει σε βρήκα. Ανοίγω τα μάτια και ξανά σιωπή. Απουσία... Αποφασίζω να κοιμηθώ για να σε νοιώσω... Κάτω από το φεγγάρι που απόψε είναι ολόγιομο. Απλώνω το χέρι και σου λέω.. καληνύχτα έρωτά μου... καληνύχτα φεγγάρι μου!

Listen "Fly me to the moon"

Άθροισμα στιγμών ευτυχίας

2009-03-09T17:48:00.007+02:00

Πάνε μέρες που δεν έχω γράψει, όχι γιατί δεν έχω την ανάγκη αλλά γιατί δίνω όλη μου την ενέργεια και το χρόνο σε κείνον. Την εβδομάδα αυτή σκέφτομαι συνεχώς τις στιγμές που περάσαμε και προσπαθώ να τις αθροίσω, για να καταλήξω στο πόσο πολύ με συνεπαίρνει. Η ζωή είναι στιγμές ευτυχίας που τις περισσότερες φορές όταν τις ζούμε δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι μας συμβαίνει. Συλλέγουμε εικόνες που στη θύμησή τους άλλες φορές χαμογελάμε και άλλες θυμώνουμε. Μια από αυτές που σίγουρα με δυσκολία θα μπορούσα να περιγράψω είναι αυτή πάνω στη γέφυρα με τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια κατά μήκος του ποταμού, αγκαλιά... κοιτώντας τον έρωτα κατάματα.... Δεν είναι εύκολο να μεταφέρω συναισθήματα, ούτε να περιγράψω την εικόνα που τα δικά μου μάτια έβλεπαν. Αχ αυτός ο έρωτας. Αχ αυτό το κορμί που ποθεί και απωθεί ταυτόχρονα. Σιγά-σιγά όμως έρχεται η λύτρωση. Μέσα μου αλλάζουν όλα... Χαρά και λύπη, πόνος και λύτρωση, φόβος και ελπίδα ταξιδεύουν παράλληλα. Καταφεύγω στη σιωπή απωθώντας τον. Αιμορραγεί η σιωπή λέξεις... Αιμορραγεί η καρδιά έρωτα....

Μα αυτός ακόμα εδώ, να μου φωνάζει αγάπα με. Με κρατά και με κοιτά σαν το πληγωμένο κουτάβι που ζητά χάδι. Κι όταν αυτό το χάδι επιτέλους περιπλανιέται στο κορμί σπαράζει τον εσωτερικό μου κόσμο και μου αφαιρεί την αναπνοή. Παύω να ανασαίνω απο το άγγιγμα των δακτύλων του σαν να περίμενα χρόνια την αφή τους. Γεύομαι το φιλί του που η ζεστασιά του διαπερνά τα κύτταρά μου ζεσταίνοντας ότι μέχρι τώρα είχα καταχωνιάσει μέσα μου. Κλείνω τα μάτια και το μόνο που βλέπω είναι την εικόνα του. Ακόμα και όταν κοιμάμαι... Περνάει ο καιρός και όταν ξυπνάς απο τη λήθη του έρωτα μαζεύεις τις στιγμές. Είναι πολλές που πρέπει να θυμάμαι, αν και αυτό που έμεινε είναι η γλυκιά γεύση και η ανάμνηση των ματιών του. Μην σταματάς να με κοιτάς... Αυτή είναι η αλήθεια που χρειάζομαι.. Το βλέμμα σου! Εκεί θα γεννηθεί η αγάπη... μέσα από την κίνηση των βλεφάρων σου, μέσα στα συναισθήματα που μεταφέρουν τα κορμιά μας και μόνο από εκείνους που την καταλαβαίνουν! Γιατί η αγάπη ανήκει σε μας....

Listen "Love Bites"

Το μαζί σου σε προβολή παρουσίασης απο τον Βασίλη (Βαθύαλο)

2009-02-22T10:37:00.004+02:00

Γιατί ο Βασίλης με εμπνέει και με καταλαβαίνει καλύτερα μάλλον απο τον καθένα....
Μου άρεσε και πραγματικά θα έλεγα είναι το καλύτερο...
Σ' ευχαριστώ για ακόμα μια φορά!
Θα δείτε την παρουσίαση πατώντας εδώ

Μαζί σου....

2009-02-16T23:45:00.005+02:00

Καταγράφω κάθε σου ανάσα και την κάνω προσευχή. Μοιράζω και καταφέρνω να χαλιναγωγήσω -έτσι λέω- τον έρωτα. Εκφράζω με σύμβολα και άηχες λέξεις την ερωτική μου διάθεση. Ξανά το ρολόι μπροστά μου να διαπερνά τα εγκεφαλικά μου κύτταρα. Το θέλω γίνεται ένα με τον αντίλαλο της φωνής σου. Χορεύω στους ρυθμούς του κορμιού σου. Αγκάλιασέ με……

Αδιάθλαστη σε παρουσίαση

2009-02-16T23:16:00.003+02:00

Ο vathyalos με εξέπληξε με τη δημιουργία της παρουσίασης.. Με τιμά ιδιαίτερα.
Σ' ευχαριστω.....

http://rapidshare.com/files/198936840/_ae_ue______.pps

Σου μιλούσε η ψυχή μου...

2009-02-11T00:08:00.003+02:00

Ο γιος της Νύχτας και του Έρεβους σου έκλεισε τα μάτια και απο μένα αφαίρεσε τον λόγο. Σου μιλούσε η ψυχή μου. Μοναξιά και ατελείωτα ερωτηματικά. Έρωτας και φιληδονία. Απροδιάθετη για την εξέλιξη και την μετάβαση της ήδη υπάρχουσας μορφής σε άλλη, παραμένω κλεισμένη και παγιδευμένη στον εσωτερικό μου κόσμο με πυξίδα εσένα. Νύχτωσε νωρίς απόψε. Ποία σκεψη και ποια αρμονική συνύπαρξη γεγονότων θα με ηρεμίσει;

[photo found in deviantart]

IL Piccolo Diavolo

2009-02-06T18:13:00.003+02:00

Το παραθυράκι άνοιξε και είδα το il piccolo Diavolo να ξεπροβάλει. Αγέρωχα και χωρίς καμιά ενοχή να στέκεται μπροστά μου. Ταυτόχρονη συνύπαρξη διαφορετικών πραγμάτων και μια αρμονική συμβίωση διαφορετικών καταστάσεων. Του φωνάζω σκότωσέ με και στερώντας μου την ελευθερία του λόγου με φιμώνει φιλώντας με... Παγωμένη η καρδιά όπως ήταν τι να του κάνει ένα φιλί;; Ποιος μπορεί να σου πει αν έχει πονέσει περισσότερο από μένα; Εγώ δεν πονάω βλέπεις…Είμαι ένας αναίσθητος άνθρωπος. Δείτε με και χειροκροτήστε με!!!

Listen "Evanescence My immortal"

Αδιάθλαστη

2009-01-26T19:23:00.005+02:00

Αδιαμοίραστη και αδιάθλαστη παραμένω και το ξέρω. Καταφεύγω στη σιωπή κλείνοντας μέσα μου όσο μπορώ περισσότερα. Μνήμες, λόγια, βλέμματα.

Πονάω. Δεν υπάρχει τρόπος και λόγος.
Αφήνω μόνο λίγο φως να διαπεράσει από τη χαραμάδα της μπαλκονόπορτας. Το ρολόι απέναντί μου συνεχίζει να κάνει τον ίδιο θόρυβο. Το τηλέφωνο χτυπάει. Άστο να χτυπάει... Τικ Τακ... το ρολόι. Ε και; Παραμένει εδώ το ίδιο συναίσθημα. Το μόνο που άλλαξε είναι η νύχτα που κρεμάστηκε στον ουρανό. Έξω όλα ίδια.
Εδώ όμως, μέσα απο αυτά τα γράμματα, στις λέξεις που σχηματίζονται και που φωνάζει η σκέψη, είμαι εγώ. Το κορίτσι που κλαίει και φοβάται. Που σκορπάει ασύστολα αγάπη, αδιάθλαστη στις καρδιές των ανθρώπων. Που αρνήθηκα με αδιαλλαξία τις ιδέες μου και τα θέλω μου... Τι θέλει η ζωή απο μένα και με κουράζει τόσο; Ποιά μοναξιά με κρατάει από τον αγκώνα να μην φύγω; Μύρισε ο αέρας σκόνη. Φύσηξε πάλι μέσα μου και ξεσήκωσε θύελα. Με κρατώ να μην πέσω. Ανέβηκε ο κόμπος στο λαιμό και το βάρος στα στήθια με κάνουν να κλαίω. Δεν μπορώ να αναπνεύσω.... Σε παρακαλώ ψυχή μου μην κλαίς...Κρυώνω. Στέγνωσαν τα δάκρυα μου πριν προλάβω να τα σκουπίσω. Φοράω τη μάσκα μου και χαμογελώ....

[photo found in deviantart]

Σαν το νερό...

2009-01-26T01:23:00.006+02:00

Πόσες φορές θα πετάξω ότι όμορφο ζω; Το νερό ξεπλένει τα πάντα. Έλαμψε το αστέρι αλλά ξεχύθηκε μέσα μου φωτιά. Αποκάλυψη! Σύγκρουση! Για άλλη μια φορά παλεύω να κρατηθώ να μην ουρλιάξω. Να ακούσω τη φωνή μου να τρέμει και να προστατέψω το εγώ μου. Πατούσα στα χνάρια του τυφλά. Αφέθηκα στην αγκαλιά του σιωπηρά. Με σκότωσε ο έρωτας.. με έσβησε. Ας τρέξει ο χρόνος σαν το νερό να καθαρίσει το αίμα που έσταξε. Στη fontana di trevi θα ευχηθώ για σένα, να βρεις την ευτυχία...τα δάχτυλα στο έχε γειά. Για σένα....

[photo by emmortal]

Listen " Traveling wilburys anything you want"

Δύο φλόγες αναμμένες...

2009-01-21T21:50:00.002+02:00

Καταφέραμε να κρατήσουμε αναμμένες δύο φλόγες. Δύο κεριά που λιώνουν χωρίς να ξέρουν πόσο ακόμα θα κρατήσει η φλόγα. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο όμως, έτσι δεν είναι; Έρωτας, πάθος και πόθος σε χρώμα κόκκινο. Μάτια που κοιτούν τ' αστέρια και ονειρεύονται. Απροσδόκητες ιστορίες και ευκαιρίες. Από τη μια πλευρά να χαίρεσαι και να μην θες να τελειώσει και από την άλλη να ξέρεις ότι σίγουρα θα υπάρξει τέλος. Βασανιζόμαστε, παλεύουμε να βρούμε άκρες. Να βρούμε ζωή και να ταξιδέψουμε στο όνειρο. Έρωτας είναι το ξέρω. Μαλώνω με μένα που σε αφήνω να τρυπώσεις στα όνειρά μου και να γίνεις ένα με αυτά. Που η σκέψη μου γράφει το όνομά σου, χαραγμένο, στάζοντας αίμα από την πίεση. Αγάπη άπειρη σαν τα’ αστέρια τ’ ουρανού. Γράφω για να πω τα συναισθήματά μου. Δεν έχω που αλλού να τα πω. Να τα μοιραστώ. Ποιος θα καταλάβει; Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς την επίδραση του ηλιακού σου άνεμου πάνω μου. Το μαγνητικό μου πεδίο τρελαίνεται με κάθε επαφή σου και κάθε τόσο γυρνάω γύρω γύρω σαν ένα μικρό και ανόητο παλσάρ. Ότι και να κάνω σε σκέφτομαι.

[photo by emmortal]

Μόνο .... όταν από τον Βασίλη Βαθύαλο

2009-01-09T00:38:00.007+02:00

Η ζωή έχασε τη γλυκιά της τη γεύση
Και το μυαλό πια έπιασε πάτο.
Όλα έχουν πάρει το δρόμο τους
μα η πορεία θα είναι υπέροχη μόνο...
Όταν θα τη χαρακτηρίζει η ασφάλεια.
Η ψυχή ούρλιαξε στην οργή της
Και τα μάτια πια έξω απ’ τα όρια.
Όλα κοιτάζουν το στόχο τους
μα η νέα αρχή θα είναι εξαίσια μόνο...
Όταν θα τη χαρακτηρίζει η αξιοπρέπεια.
Το μυαλό γέμισε με σκοτωμένο αίμα
Και το χέρι πια σταθερά Απλωμένο.
Όλα έχουν δικαίωμα για αίσια έκβαση
μα ο κόσμος μας θα λάμψει μόνο...
Όταν θα τον χαρακτηρίζει η αλήθεια.

[vathyalos blog]

Βασίλη πόσο πολύ μίλησαν στην ψυχή μου αυτές οι λέξεις;
Ασφάλεια... Αξιοπρέπεια... Αλήθεια...
Με ρώτησες αν αναπνέω... μου κόπηκε η ανάσα αλλά αλήθεια σου λέω σήμερα πήραν αέρα τα πνευμόνια μου.
Όχι δεν φοβάμαι το πάθος.. Φοβάμαι όμως την αλήθεια.

[photo found in deviantart]

Πάθος της ψυχής

2009-01-05T02:08:00.005+02:00

Το πάθος της ψυχής ειναι η αλήθεια μας, ειναι καλό να το φοράμε. Ο πόνος του μας ταλανίζει το κορμί. Μ' αν δεν το νοιώσουμε, μεσ' το πηγάδι του θανάτου αιώνια θα ζούμε..... Έτσι και εγώ το αποφάσισα. Νοιώθω κάθε τι που μπορεί να μου δώσει αξία σ' αυτή τη ζωή. Τα ψεύτικα χαμόγελα τι μπορούν να προσφέρουν αφού το φεγγάρι όπου να 'ναι θα σκαρίσει και η λάμψη του θα σε κάνει να χαίρεσαι για άλλη μια φορά με το φως του....

[photo found in google]

Μικροί Θεοί

2009-01-04T21:44:00.000+02:00

Μπλεγμένα δάχτυλα

2009-01-02T16:24:00.004+02:00

Ποιός Θεός έπλασε αυτά τα μάτια που να βλέπω τον κόσμο όλο μέσα τους; Χύνω την αγάπη μου κι αυτή σαν το νερό απορροφιέται. Σαν το όμορφο, απαλό σατέν που αργά γλυστρά στο κορμί μου και δεν μπορεί να σκαλώσει. Απλά χάνεται... Ενώθηκαν ξανά τα δάχτυλά μας και μπέρδεψε ακόμα περσσότερο τις ζωές μας. Μικροί Θεοί που σταματούν σαν ναυαγοί το χρόνο κάθε φορά. Μα ο χρόνος τρέχει, δεν υπολογίζει τίποτα, σαρρώνει τα πάντα στο περασμά του και αφήνει εμάς εξ αποστάσεως να παλεύουμε για το τίποτα. Πως να ανοίξουν δυο πόρτες με το ίδιο κλειδί μου λές; Στην προσπάθεια σου αυτή το κλειδί ραγίζει, σπάει... και εσύ θες τώρα να κολλήσεις τα κομμάτια του. Ε μα πια... Άλλαξε κλειδαριά γιατί πήρα την πόρτα και φεύγω τρέχοντας!

[photo found in devianart]

Listen "Barry White playing your game"

Δεν θα μπορούσε για άλλη μια φορά ο λατρεμένος μου Barry White να μην παίξει εδώ

Ασταμάτητα...

2008-12-31T16:24:00.006+02:00

Σήμερα γράφω ασταμάτητα. Ότι δεν μπόρεσα να πω με λόγια και με βλέμματα θέλω να τα αφήσω εδώ. Ίσως έτσι καταφέρω να κρατήσω στην μνήμη μου στιγμές ευτυχίας. Ενώσαμε βλέπεις τις σιωπές μας και από μέσα τους ξεπήδησε ένα ουρλιαχτό ζωής. Έτσι όπως εμείς οι δύο την είδαμε, τη γευτήκαμε, τη ζήσαμε. Δεν κάνω σούμα τα λάθη και τα σωστά γιατί θα χαθώ. Όλα σωστά ήταν για να καταλήξεις εδώ, μαζί μου. Άλλαξες βλέπεις την οπτική μου γωνία, αλλά ποτέ δεν μου επέτρεψες να δω μέσα απ' τα μάτια σου. Και τώρα τι μένει; Ερωτηματικά και απίστευτα θέλω. Πάθος και πόθος γίναν ένα. Θα γράφω μέχρι να κουραστούν τα δάχτυλά μου, μέχρι να κουραστεί η σκέψη. Μέρα, νύχτα, τι σημασία έχει; Ο έρωτας δεν έχει ώρα. Ξέρω ότι περνάς καλά και χωρίς εμένα. Η αλλαγή του χρόνου σήμερα ας σου δώσει χαρά. Μια καινούρια μέρα ξεκινά αύριο. Τα χέρια που σ' αγγίζουν, τα μάτια που σε κοιτούν, ας σου δίνουν ευτυχία ακόμα και αν αυτά δεν είμαι εγώ. Δεν θα μπορούσα να ευχηθώ κάτι διαφορετικό. Όπου και αν είσαι, όπως και αν είσαι νομίζω οτι ήρθε η ώρα το τριαντάφυλλο να ανθίσει.... Ποιό είναι το χρώμα της εκπλήρωσης;

[Χρησιμοποιημένες ατάκες του Λάκη Φουρουκλά]

Breath on me

2008-12-31T15:09:00.005+02:00

Oh, it's so hot, and I need some air.
And boy, don't stop 'cause I'm halfway there
It's not complicated, we're just syncopated
We can read each other's minds.
One love united
Two bodies synchronising
Don't even need to touch me
Baby, just

Breathe on me.....

[photo found in deviantart]

Listen "Britney spears Breathe on me"

Εξάχνωση γυναίκας

2008-12-31T03:54:00.008+02:00

Δεκαοχτώ χρόνια πέρασαν για να ειπωθούν αλήθειες. Τόσα χρόνια μου κρατάς το χέρι κάθε φορά που η καρδιά είναι σμπαράλια. Έχεις τον τρόπο να γνωρίζεις πότε θα είσαι εδώ, να μου θυμίζεις ότι η δύναμη κρύβεται μέσα μου. Ο έρωτας που μου προσφέρεις όμως δεν βρίσκει ανταπόκριση. Η καρδιά μου, το σώμα μου ανήκει αλλού. Ναι, εγώ δεν μπορώ να μοιράζομαι σαν κάποιους άλλους. Δίνομαι χωρίς να σκεφτώ δυστυχώς αν θα πονέσω, αν θα μείνω μόνη στο τέλος. Αυτό που θα έχω να πω όμως είναι ότι αγάπησα και αγαπήθηκα.

Για άλλη μια φορά λοιπόν εδώ, χαμένη σε λέξεις. Λέξεις που το στόμα δεν έχει το κουράγιο να ξεστομίσει, να φωνάξει...που είναι η αγάπη; Τη νύχτα που με κοίταξες στα μάτια και μου πες σ'αγαπώ, σου έδωσα το Όσκαρ ανδρικού ρόλου..Εξαχνώθηκα πια. Γυρεύω τα μάτια σου, το κορμί σου, το άρωμά σου..Δεν σε θέλω όμως. Μου φτάνει η τόση κοροϊδία. Κούρνιασα στην αγκαλιά σου χτες βράδυ για τελευταία φορά. Πληγωμένη άλλη μια φορά που με πρόδωσε η καρδιά. Το κατάλαβα και έσφιξα το κορμί μου πάνω σου όσο μπορούσα. Χρώμα δεν αλλάζουν τα μάτια μόνο τρόπο να κοιτάζουν....

Οι τζούρες στα τσιγάρα μου είναι ανάσες μου, που πνίγονται από τον καπνό σου.

Η σκέψη έχει άρωμα. Μυρίζει φόβο. Αυτή σου μιλάει τώρα.

Χριστούγεννα

2008-12-24T13:16:00.004+02:00

Αφήνω πίσω μου κάθε λατρεία. Χριστούγεννα.... και τα χαμόγελα των μικρών παιδιών μου θυμίζουν ομορφιές. Τα κάλαντα σου μεταδίνουν αισιοδοξία. Θα τραγουδήσω και εγω μαζί τους φέτος.
Μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί, και το κορμί μου, φάτνη ταπεινή, βλέπω κι αλλάζει, γίνεται ναός. Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός. Σώμα και αίμα πήρα από σένα, την αδικία αφαιρώ απ' τον καθένα, με αγάπη και στοργή όπως έκανες εσύ σε μένα..

Στίγματα

2008-12-20T01:03:00.005+02:00

Καταργώ τον εαυτό μου μην βρίσκοντας τρόπο να δω την αλήθεια. Ανακατεύω τα ύδατα, αλλά η θολούρα τους δεν με αφήνουν να δω παρακάτω. Γέμισα λασπόνερα τα χέρια μου. Πόσο πολύ μπορεί να βαραίνει τους ώμους, να σε γονατίζει κόβοντας σου τα πόδια; Ταξίδι. Δρόμος. Κομμένες λέξεις νομίζοντας ότι θα σου δώσουν χαρά. Τα πέρασα και τα προσπέρασα. Κατάματα κοιτώ δίπλα μου. Στέκομαι. Ορθώνομαι. Δυναμώνω τα θέλω μου και τα πιστεύω μου. Χρωματίζω τον έρωτα στο χρώμα που σου αρέσει και αφήνω στίγματα παντού.

Listen " True color"

Ο μικρός τυμπανιστής

2008-12-17T21:33:00.004+02:00

Χτύπησε ο μικρός τυμπανιστής ξανά, ηχεί στα αυτιά μου ο ρυθμός του, με κάνει να χαμογελώ και να χαίρομαι σαν μικρό παιδί.

Σήμερα στο γηροκομείο μια γιαγιά μου είπε: Κρίνεις με την καρδιά και η αγάπη σου βγαίνει σε όλους εμάς εδώ... Χαμογέλα, σε κάνει να λάμπεις..

Και ο μικρός τυμπανιστής άρχισε να μου μιλά ξανά και ξανά.
Και ξαφνικά ο ουρανός έγινε χαρτί, η θάλασσα μελάνι και τ' αστέρια οι δικές μου λέξεις.Έμειναν άραγε εκεί ψηλά, στα φανερά και μπορούν όλοι να τις διαβάσουν;

Βλέπετε έχω τους δικούς μου αγγέλους, όχι ένα, όχι δύο, αλλά τέσσερα παλικάρια ετών δεκαεφτά και δεκαεννιά που με οδηγούν.. που ίσως με κοιτούν και μου χαμογελούν όπως εγώ. Δεν θα κλάψω το υποσχέθηκα σε έναν από σας...

Παράξενο πόσο δύναμη μπορεί να κρύβεται μέσα μου.
Και εκεί κατάλαβα το νόημα...
Σήμερα..
Τώρα...
Είμαι εδώ για να δίνω χαρά, να σκορπάω χαμόγελα.. να δίνω απλόχερα αγάπη σε όσους δεν έχουν. Αυτό με κάνει να χορεύω, να μην κουράζομαι, να νοιώθω ευτυχία.
Και για αυτό πετάω, ακόμα και αν οι πληγές μου είναι βαθιά χαραγμένες.
Ένα στιλέτο καρφώθηκε ίσα στην καρδιά.. δεν πέθανα όμως, είμαι εδώ και γράφω στον ουρανό χαρούμενη. Γιατί είναι Χριστούγεννα και σκορπάω αγάπη...

Όσο για σένα μικρό μου τριαντάφυλλο, είμαι σίγουρη ότι η μυρωδιά που θα σκορπάς στο πέρασμά σου, θα με κάνει περήφανη που ίσως για λίγο, ίσως λιγότερο από όσο φαντάζομαι, σε έκανα να ανθίσεις...
Collision Forms Rings Around Vega

This artist concept illustrates how a massive collision of objects perhaps as large as the planet Pluto smashed together to create the dust ring around the nearby star Vega. New observations from NASA's Spitzer Space Telescope indicate the collision took place within the last one million years.

Astronomers think that embryonic planets smashed together, shattered into pieces, and repeatedly crashed into other fragments to create ever finer debris.

Image credit: NASA/JPL-Caltech.

Το κόκκινο..

2008-12-15T19:11:00.004+02:00

Ποιος μπορεί να πει τι είναι καλό και κακό;

Αν τα σκέφτεσαι με τη λογική θα πεις κακό,

Αν όμως αφήσεις την καρδιά να αποφασίζει για σένα θα φωνάξεις καλό.

Η μοίρα λέτε ορίζει τη σκέψη του καθενός μας ή η σκέψη ορίζει την μοίρα;

Φουρτούνες η μία μετά την άλλη.

Χαμόγελα ψεύτικα, χτυπήματα στην πλάτη.

Αφήστε με…..

Εγώ θα πω αν θέλω να πάω, που θέλω να πάω και πότε.

Σου αφήνω ένα λουλούδι να το προσέχεις.

Ο δρόμος φαίνεται μακρύς και δύσκολος,

το κόκκινο δεν το ξεχωρίζω,

είναι σαν να κοχλάζει μέσα στη σάρκα.

Είναι η ψυχή που βγήκε από μέσα μου.

Είναι η καρδιά που θα ξεριζώσω για χάρη σου!!!

Listen " Ayo how many times"

Ο μικρός πρίγκιπας και το τριαντάφυλλο

2008-12-14T16:15:00.005+02:00

Συλογίζομαι τα τριαντάφυλλα που εγώ έχω φροντίσει,
που εγώ έχω ποτίσει.
Μπορεί να μην είναι πολλά αλλά έκανα ότι καλύτερο μπορούσα.
Κάποια στιγμή όμως μαράθηκαν, δεν τα έβαλα στη γυάλα.
Βλέπετε δεν είμαι ο μικρός πρίγκιπας.
Ψάχνω ψηλά για αστέρια,
τα μετρώ ένα-ένα και χαζεύω τη λάμψη τους.
Δεν έχω βρει ακόμα το δικό μου αστέρι,
η Γη είναι μακριά απ' αυτά.
Θαμπωνομαι από το φως τους και απλώνω τα χέρια μου να τ' αγγίξω.
Το μπουμπούκι, μέσα μου παραμένει..
Χρειάζομαι και εγώ καποιον να με φροντίσει.
Να γίνω εγω το τριαντάφυλλο,
να γίνει ο δικός μου πρίγκιπας.
Σιωπές....
Απουσίες.....
Χειμώνας και τσαλαβουτώ στα νερά που άφησε η βροχή.
Τα ξερά φύλλα στο δρόμο, μου υπενθυμίζουν που είμαι.
Δεν είμαι πουθενά φωνάζω. Τίποτα δεν είναι εδω για μένα.. Μόνο για μένα..
Άρωμα κορμιού μεθυστικό που η μνήμη μου αναζητά.
Πονά η καρδιά.
Υποφέρω..
Δεν ζήτησα τίποτα.
Δεν θέλω να πάρω τίποτα.
Θέλω να δώσω και ας μην πάρω.
Κάποτε όμως ο πόνος γίνεται αβάσταχτος...
Και το μόνο που θέλω είναι να ξεριζώσω την καρδιά μέσα μου.
Να ταξιδέψω και εγώ στ' αστέρια, στους φίλους μου που με περιμένουν..
Στους μικρούς μου αστερισμούς που λάμπουν εκέι ψηλά.

Listen "November rain Guns n roses"

Μέρα και νύχτα γίναν ένα

2008-12-11T10:54:00.006+02:00

Ταλαιπωρώντας το μυαλό και την κάθε μου σκέψη, συνέχεια. Μέρα και νύχτα... Με τι; Δεν θα σου πω... Έμαθα πως όλα είναι αληθινά, γιατί εμείς τα κάνουμε έτσι. Ζωγραφίζουμε τα όνειρά μας στο καθημερινό, πιστεύουμε στα πάθη και τους πόθους μας. Ποτέ δεν με κατάλαβες και ίσως να μην το καταφέρεις. Αυτό που μέσα απ' την ψυχή μου σου φώναξα, δίχως να με νοιάζει τίποτα άλλο. Και άσε με να το νοιώθω, αφέσου στον κόσμο που δημιουργείς μέσα μου όταν είσαι μαζί μου. Τόσο απλά και μείνε εκεί. Να σε κοιτάζω να μου γελάς... Και εγώ να χάνομαι... Ο φόβος δεν είναι για μας και πάντα θα στο λέω. Όσο προσπάθησα να ‘μαι κοντά σου τόσο μου έφευγες... Έτσι, γιατί σε ξέρω και αυτό σε τρόμαξε. Μα θα 'μαι πάντα εδώ για σένα ακόμα και αν τώρα πια εγώ σε διώχνω. Ο άγγελος σου που θα σε φροντίζει και ο δαίμονας σου που θα σε ξορκίζει από του κόσμου τη λήθη.

Tu amor

2008-12-05T21:24:00.002+02:00

Para que vas a olvidar
Tu tenido tanto temo
para que vas a olvidar
si solo quiero tu amor

Το μονόγραμμα του χαρταετού

2008-12-05T20:53:00.006+02:00

Θα πενθώ πάντα -- μ’ ακούς; -- γιά σένα,
μόνος, στόν Παράδεισο

Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές
Τής παλάμης, η Μοίρα, σάν κλειδούχος
Μιά στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός

Πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

Θά παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας
Καί θά χτυπήσει τόν κόσμο η αθωότητα
Μέ τό δριμύ του μαύρου του θανάτου.

Τα δυό μικρά ζώα,τά χέρια μας
Πού γύρευαν ν’ανέβουνε κρυφά τό ένα στό άλλο.....

[από το Μονόγραμμα -Οδυσσέας Ελύτης]

Γύρεψα τα χέρια σου να με κρατήσουν,
γύρεψα τα χείλη σου να με φιλήσουν.
Πήρα πόνο και ενοχές,
πήρα αγκάθια και απειλές....Μα ακόμα είμαι εδώ!
Πετώ σαν τον χαρταετό,
γιατί λεύτερο πουλί έμαθα ναι είμαι...

Εφτά και ένα κανάλια μαζί σου..

2008-11-30T00:57:00.015+02:00

Πως μπορώ να βγάλω αυτό που νοιώθω; Ποια λόγια και ποιες λέξεις είναι κατάλληλες; Στην προσπάθειά μου να ενώσω την απόσταση του κύκλου και να την κάνω σημείο πνίγηκα στα κανάλια του. Άφωνη παρακολουθούσα την εξέλιξη. Είδα τις κινήσεις, το γνωστό βλέμμα. Και σκέφτηκα τόλμα.

Πως γίνεται εκεί που καίγεσαι από την φλόγα του κεριού να φυσά κρύος αέρας;

Εφτά κανάλια μετρήσαμε.

Η επικοινωνία ένα από αυτά. Που ενώ υποστηρίζεις ότι το κατέχεις αυτομάτως κλείνεις τα διόδια.

Το συναίσθημα… έχεις; Πού ν’ το; Δεν βλέπω. Βοήθα με.

Ενδιάμεσα κανάλια και αναφορές για να καταλήξουμε να με ρωτάς για το όγδοο και τελευταίο. Ο κύκλος που γίνεται σημείο. Οι καρδιές που συμπληρώνονται, τα κορμιά που γίνονται ένα.

Δεν κατάλαβες όμως ότι μέσα από τη διαδρομή αυτή η απόσταση είναι μικρή και κοντά στο σημείο; Χάνεσαι.

Χάθηκα μαζί σου.

Θόλωσε ο κύκλος και είδα και άλλα σημεία γύρω σου. Ξεπετάγονται κι αναρωτιέμαι για την επιλογή σου.

Είμαι εδώ μαζί σου.

Έμεινε η ματιά μου να ψάχνει το βλέμμα σου, μέσα στο άπειρο της θάλασσας και στη μοναξιά της άμμου….

Πάγωσα!

[photo found in deviantart]

Listen " White stripes elephant-cold cold night"

Κάποιοι άνθρωποι

2008-11-28T10:29:00.005+02:00

Είναι κάποιοι άνθρωποι τόσο αμίλητοι, τόσο χαμένοι και χωμένοι στον
εαυτό τους...
Μοιάζουν να είναι οι πιο θετικιστές, οι πιο προσγειωμένοι, μα αλήθεια οι πιο φευγάτοι είναι... Να καταλάβω θέλω... φαίνεται να μην είναι γραφτό... κι ας μην πιστεύω στη μοίρα...
Πολύ λίγοι αυτοί οι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη, δε θα μπορούσε να τους
χωρέσει διαφορετικά το σύμπαν...
Δε θέλω να πονά και δε θέλω να πονάω ούτε εγώ...
Πρέπει να μάθω να αγχώνομαι λιγότερο... να μιλάω κι εγώ λιγότερο...
Ίσως η ευτυχία για αυτά τα άτομα να είναι κάτι διαφορετικό από εμάς τους υπόλοιπους...
Ίσως να είναι ευτυχισμένοι μέσα στην
αντισύμβασή τους, τη μοναξιά τους...
την ομορφιά της ψυχή τους....
απλά να, κάποτε πέφτουν οι άμυνες και το βλέμμα τους προδίδει πως είναι και αυτοί άνθρωποι...
το βλέμμα φωνάζει κι ας σιωπούν οι λέξεις...
Έτσι μου φώναξε και μένα χτες!

Listen "Cristina Aguilera hurt"

Αχτίδα φωτός

2008-11-27T00:35:00.006+02:00

Είναι αργά και καταλάθος βρήκα μια φωτογραφία που είχα θάψει εδώ και καιρό.
Μου θύμισε την αχτίδα φωτός που λέω συχνά τελευταία. Το παράθυρο που περιμένω να φεγγοβολήσει κάποια στιγμή. Δύσκολη μέρα η σημερινή. Μου είπε ότι έκανα τη μέρα νύχτα και κατάλαβα τη στεναχώρια να διαπερνά το κορμί μου. Έγινε και δεν γυρνά πίσω. Ίσως δεν θα έπρεπε να μιλήσω. Όσα περισσότερα μαθαίνουν για σένα τόσο πιο ευάλωτη σε θεωρούν.

Βροχή

2008-11-25T17:45:00.006+02:00

Κάθομαι στο γραφείο μου και βλέπω τη βροχή από το παράθυρό μου.
Τραγουδώ με τις στάλες που χτυπούν το τζάμι.

Τα μάτια μας

2008-11-25T17:25:00.004+02:00

Όπως πολύ σωστά είπε ένας φίλος μου πρόσφατα, το βράδυ οι σκέψεις γίνονται πιο έντονες. Θα συμφωνήσω μαζί σου. Τα μάτια μιλάνε εύκολα. Δεν μπορείς να κρυφτείς ακόμα και αν είσαι ο καλύτερος ηθοποιός..

Τα μάτια και το βλέμμα μας είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα κομμάτια της ομορφιάς μας. Πολλά μπορούν να κριθούν σ' ένα βλέμμα και δεν είναι λίγες οι φορές που νιώσαμε αμηχανία, νιώθοντας ένα βλέμμα καρφωμένο επίμονα πάνω μας. Δεν είναι άλλωστε λίγοι αυτοί που θεωρούν, ότι τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής.

Σαν παιδί και εγώ...

2008-11-25T16:56:00.005+02:00

Δεν ξέρω πραγματικά απο που να αρχίσω. Βλέπετε γράφω απο τα δεκάξι μου. Μην ρωτάτε πόσο είμαι τώρα. Σημασία έχει να μπορώ να εκφράσω με λόγια τη ζωή μου. Τα κρατώ καλά κλεισμένα μέσα μου, ψυχή και σώμα που όσο μπορώ να καταλάβω μέχρι τώρα δεν νοιώσανε αυτό που περίμενα, τις νύχτες που σιγόκλαιγα. Πικρά και κλαμένα παιδικά χρόνια. Θυμάμαι φωνές, τσακωμούς... Κλάματα..

Μέσα σε ένα δάκρυ χωράει μόνο ένα όνειρο.Η οργή είναι ένα απλό παιχνιδάκι του μυαλού.Σβήνω την οργή μου με ένα δάκρυ ονείρου.Είναι αρκετό για να ζω.

Λιζέτα Καλημέρη

2008-11-24T16:10:00.002+02:00