25 Μαΐ 2011

Λάφυρο..


Προσυπογράφω μαζί σου και δίνω για λάφυρο μια χούφτα αστέρια και λίγη λάμψη να σου κάνουν συντροφιά.
Εκεί έξω που τα δελφίνια σε παρασέρνουν στο δικό τους παιχνίδι και παίζουν κρυφτό μαζί σου, θυμάσαι. Τι να μου πεις; Αειφανείς αστέρας στα όνειρά μου παραμένεις.....
Τρέχα, κρύψου, εξορμίσου... Έτσι θα σωθείς, έτσι θα ξεχάσεις.
Το διάλεξες, το θέλησες, το έκανες.

"Η δύναμή σου πέλαγος κι η θέλησή μου βράχος....."
...

9 Μαΐ 2011

Μακριά σου θα αντέξω να ζω...

Αποφυγή... Κατα-φυγή....

Δεν μπόρεσα να σκεφτώ διαφορετικά, ούτε να πείσω τον εαυτό μου ότι θα είμαι καλύτερα υποβάλλοντας τον σε βασανιστήρια Κάποτε το έκανα, πλήγωνα μόνη μου εμένα για να έχω δικαιολογία όταν θα με πλήγωναν οι άλλοι λιγότερο. Τέλος όμως αυτά. Δεν το επιτρέπω πια.

Δεν πήγα στα πάτρια εδάφη μόνο και μόνο για να μην τον δω. Ούτε στιγμή δεν θα άντεχα να τον αντικρίσω Φοβήθηκα....
Φοβήθηκα μήπως θυμηθώ, μήπως σκιρτήσει ξανά η καρδιά.
Έστω και για αυτές τις δύο μέρες που πέρασα να πω τα χρόνια μου πολλά, η καρδιά με οδήγησε στο σπίτι. Στο άδειο παγκάκι που έβλεπα από το μπαλκόνι. Στο δρομάκι έξω από το σχολείο που με τις ώρες μου μιλούσε για τον Μικρό Πρίγκιπα, για τους αστερισμούς και τον έρωτα. Και σαν πέρασαν από μπροστά μου οι θυμίσεις, έκλαψα. Ένοιωσα το χάδι του, τον αέρα που φυσούσε όταν πολλά βράδια καθόμουν και τον κοιτούσα να κοιμάται. Τότε που παρακαλούσα τον Θεό να μην μου τον πάρει. Τότε που η ευτυχία ζούσε και φώλιαζε μέσα μου σαν γλυκιά μελωδία.

Σ' αγάπησα πολύ.... Πάρα πολύ.... Σίγουρα παραπάνω απ' ότι εσύ κατάλαβες, πίστεψες, είδες.
Έφυγα με κατεβασμένο το κεφάλι, τα φτερά σπασμένα και κόκκινα μάτια.
Δεν θα ξανάρθω. Ούτε καν στην πόλη. Δεν θέλω τίποτα, δεν έχω κάτι να με κρατά εδώ. Με πνίγει μόνο και μόνο που ίσως διασταυρωθώ μαζί του. Θα καταρρεύσω. Γιατί η αγάπη είναι πόλεμος αγάπη μου κι εσύ ενώ πολεμούσα τους άλλους για να σε προστατέψω έστριψες το μαχαίρι πάνω μου και με λάβωσες βαριά. Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα υποφέρω αλλά ναι... θέλω να έχω αισθήματα και συναισθήματα. Μνήμες και αναμνήσεις, ΜΑΖΙ ΣΟΥ. Δεν ξεχνώ, δεν μπορώ να ξεχάσω. Δεν θέλω να ξεχάσω. Και μπαίνοντας στο αμάξι ακούω να παίζει ένα παλιό τραγούδι.

Απίστευτο λέω. Δεν μπορεί τέτοια σύμπτωση.

Κι όμως αυτός ο στίχος ήταν όλη η αλήθεια που μπορώ να σου πω.



12 Απρ 2011

Θάλασσα

Με ηρέμισες θάλασσα, μ' άφησες να σου μιλήσω και να βγάλω από πάνω μου κάθε τι κακό που μου συνέβη τον τελευταίο καιρό.
Με έπλυνες, με καθάρισες, με ταξίδεψες.
Έθαψα στον πάτο σου ότι είχα δικό του. Απαλλάχτηκα!
Δεν θέλω να θυμάμαι, δεν θέλω να ξέρω.
Γαλήνεψα ότι απέμεινε μέσα μου ανέγγιχτο, από τις δικές του παράλογες συμπεριφορές.
Είμαι καλά και χαμογελώ όπως είχα χρόνια να χαμογελάσω.
Δεν τον έχω ανάγκη πια.
Δεν μπορεί να μου κάνει κακό πλέον.
Είμαι δυνατή, είμαι αυτή που είχα ξεχάσει μαζί του να είμαι.
Είμαι ΕΓΩ.....


Ο φίλος μου Γιάννης με ταξίδεψε και τον ευχαριστώ και αυτό είναι το βίντεο από τη μέρα αυτη που πέταξα τα πάντα στη θάλασσα:


17 Φεβ 2011

Ψυχή μου...


Δεκατρία κόκκινα τριαντάφυλλα και ένα αστέρι χάραξαν τρελή πορεία στον εγκέφαλό μου.
Ποιος μικρός πρίγκιπας κρύβεται πίσω από το πράσινο φύλλο που κρατώ στα χέρια μου;
Φανερώσου άυλη υπόσταση του εγώ μου.
Χωρίς να σε κοιτώ, χωρίς να σε αγγίζω πως μου ζητάς να σ' αγαπώ;
Έχω ανάγκη να είσαι κοντά μου. Μ' ακούς?
Αναζητώ τα μάτια σου. Μ' ακούς?
Φώναξα δυνατά στα κύμματα που έφερε η θάλλασα.
Ύψωσα το βλέμμα μου στον ουρανό και χαμογέλασα.
Ευχήθηκα όπου κι αν είσαι, ο ζεστός αέρας που φυσά στο πρόσωπό μου να γίνει ανάσα σου, το απρόσμενο χάδι που θα ταξιδέψει να σε βρει ακόμα κι αν δε σε ξέρει.
Η ψυχή είναι αθάνατη να το θυμάσαι, είτε πηγαίνει σε άλλο σώμα, είτε σε άλλη κατάσταση.
Κρατώ καλά κλεισμένα μέσα μου όλα τα φύλλα της καρδιάς περιμένοντάς σε.....

8 Δεκ 2010

Το τελευταίο πέταλο....

Τι χρώμα έχουν τα όνειρα δεν ξέρω... Τι χρώμα έχει η αγάπη; Ένα απέραντο ουράνιο τόξο.
Κρύβομαι καλα απ' όλους. Μα αν τον δείτε πείτε του πως το τελευταίο πέταλο το έχω κρυμμένο στην καρδιά μου.....

2 Ιουν 2010

Κρύφτηκε το φεγγάρι.....

Αστέρια ξεπρόβαλλαν και σήμερα, ήρθαν να φωτίσουν τη ματιά μου μέσα στο σκοτάδι. Τι όμορφος ο ουρανός, μυρίζει καλοκαίρι.... Κρύφτηκε το φεγγάρι και δεν φωτίζει πια το δρόμο μου. Δεν το ζητώ όμως γιατί ψάχνω μέσα στο άπειρο να βρω το αστέρι μου, αυτό που θα ανήκει σε μένα και θα είναι ολοδικό μου. Αυτό που θα αγαπώ για πάντα...........


{Γιατί ο άνθρωπος σε μια στιγμή όλα μπορεί να τα τελειώσει, μα τη δική μου την πληγή κανένας δεν θα νοιώσει......}

28 Μαΐ 2010

Πάντα ελεύθερη!!!

Δεν μπορώ να μεταφέρω το είναι μου με τον λόγο.Η ψυχή δεν κλείνεται στο λόγο,μόνο για λίγο μέχρι να επιτελέσει μια αποστολή και μετά συνεχίζει στο άγνωστο...Κι όταν μια μέρα φύγω από'δω... δεν θα πάρω μαζί μου παρά λίγο βιολετί απ' το δειλινό και ένα άστρο από κάποιο παραμύθι... Και η αλήτισσα ψυχή μου θα το νιώθει έτσι όπως θα πετάει...Ελεύθερη!!!

{Γιατί θέλησες να μου στερήσεις την ελευθερία να σκέφτομαι, να ζητώ, να αγαπώ ;;}

Ξεπέρασα μαζί σου τη ζωή.....

Πικρή που 'ναι στο στόμα μου η μέρα
κι ύστερα ετσι όπως περπατώ
να ρίξω σαν τσιγάρο στον αγέρα
όσες συνήθειες σου κακές κρατώ

Κάθε μέρα σ' αγαπούσα πιο πολύ
κάθε μέρα μ' αγαπούσες και πιο λίγο
μας χωρίζανε δυο κόσμοι μακρινοί
γι' αυτό πήρα την απόφαση να φύγω

Ξεπέρασα μαζί σου τη ζωή μου
κοντά σου προσπαθούσα να σταθώ
κουρέλι Θεέ μου κόντευα να γίνω
κι ακόμα πιο πολύ να σε ζητώ

Κάθε μέρα σ' αγαπούσα πιο πολύ
κάθε μέρα μ' αγαπούσες και πιο λίγο
μας χωρίζανε δυο κόσμοι μακρινοί
γι' αυτό πήρα την απόφαση να φύγω
γι' αυτό πήρα την απόφαση να φύγω..........

26 Μαΐ 2010

Δεν ήθελε να σωθεί....

Σε ανακάλυψα θαμμένο σε κάτι σκουπίδια και σε μάζεψα να μην ξεραθείς... Νόμιζα ότι η γλύκα της μυρωδιά σου και η λίγη πρασινάδα στο κέντρο σου ήταν αρκετά για να σε αναστήσω.... Σε πότισα, σε σκάλισα, σου έδωσα να φας από μένα και σου μιλούσα ώρες ατελείωτες για να ζωντανέψεις με την πνοή μου!!! Με τον καιρό έβγαλες φυλλαράκια, άρχισες να νοιώθεις καλύτερα και να αναπνέεις όλο και πιο πολύ από τον αέρα που φυσούσα κάθε μέρα στερώντας από μένα, μόνο και μόνο να σε δω να μεγαλώνεις. Έγινες θεριό... Η υπερηφάνεια μέσα μου αλόγιστη. Ώσπου με κύκλωσες και για ευχαριστώ με έπνιξες με τα κλαδιά σου. Δεν έβγαλες λουλούδια. Δεν ξαναμύρισες. Με σκότωσες που σε έσωσα!